Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

Lundo ☐


Breviero > Ordinara Tempo > Propraj Partoj > 16a Ordinara Semajno > Lundo


Ĉio kiel en la Kvar-semajna Psalmaro > Kvara Semajno > Lundo

Propraj:


► HORO DE LA LEGAĴOJ


⇒ Malfermo, Himno k. t. p.

Unua Legaĵo – 2 Kor 1, 15 - 2, 11


El la dua letero al la Korintanoj

Kaj en ĉi tiu fidado mi intencis veni unue al vi, por ke vi havu duoblan gracon, kaj vizitinte vin survoje, trairi en Makedonujon, kaj denove el Makedonujo veni al vi, kaj de vi esti antaŭen irigita al Judujo. Kiam mi do tiel intencis, ĉu mi elmontris kapricemon? aŭ kion mi celas, ĉu mi tion celas laŭkarne, tiel ke estu ĉe mi la Jes, Jes, kaj la Ne, Ne? Sed, kiel Dio estas fidela, nia parolo al vi ne estas Jes kaj Ne. Ĉar la Filo de Dio, Jesuo Kristo, kiu de ni estas predikita inter vi, de mi kaj Silvano kaj Timoteo, ne estis Jes kaj Ne, sed en li la Jes estiĝis. Ĉar kiel ajn multaj estas la promesoj de Dio, en li estas la Jes; tial ankaŭ per li estas la Amen, por la gloro al Dio per ni. Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio, kiu ankaŭ nin sigelis kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj.

Sed mi vokas Dion kiel atestanton sur mian animon, ke por indulgi vin mi ankoraŭ ne venis al Korinto. Ne kvazaŭ ni estrus super via fido, sed ni estas kunhelpantoj de via ĝojo; ĉar per via fido vi staras.

Sed mi decidis por mi mem, ke mi ne venos al vi denove en malĝojo. Ĉar se mi vin malĝojigas, kiu do min ĝojigas, krom tiu, kiu estas malĝojigata de mi? Kaj mi skribis tion saman, por ke, veninte, mi ne havu malĝojon de tiuj, pri kiuj mi devus ĝoji, fidante pri vi ĉiuj, ke mia ĝojo estas la ĝojo de vi ĉiuj. Ĉar el multe da aflikto kaj kora dolorego mi skribis al vi kun multaj larmoj, ne por ke vi malĝoju, sed ke vi sciu la amon, kiun mi havas al vi abunde.

Sed se iu kaŭzis malĝojon, li kaŭzis malĝojon ne al mi, sed parte (por ne tro forte vin premi) al vi ĉiuj. Sufiĉa al tia homo estas tiu puno, farita de la plimulto; pro tio, kontraŭe, vi devus lin pardoni kaj konsoli, por ke tia homo neniel forglutiĝu per sia troa malĝojo. Tial mi petegas vin, ke vi konfirmu al li vian amon. Ĝuste por tio mi ja skribis, ke mi vin provu, ĉu vi en ĉio estas obeemaj. Sed al kiu vi pardonas ion, mi ankaŭ; ĉar kion mi ankaŭ pardonis, se mi ion pardonis, mi tion faris pro vi antaŭ Kristo, por ke Satano ne gajnu profiton kontraŭ ni: ĉar ni ne estas sen scio pri liaj ruzoj.

Unua Responsorio


Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio, kiu ankaŭ nin sigelis kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj.

Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio, kiu ankaŭ nin sigelis kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj.

La Eternulo, nia Dio, faris kun ni interligon. Vizaĝon kontraŭ vizaĝo Li parolis kun ni,

kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Kaj tiu, kiu fortikigas nin kune kun vi en Kristo kaj sanktoleis nin, estas Dio, kiu ankaŭ nin sigelis kaj donis al ni la antaŭgarantiaĵon de la Spirito en niaj koroj. – 2 Kor 1, 22-23; kp. Rea 6, 2.4

Dua Legaĵo – Ignaco el Antioĥio


El la letero de la sankta episkopo kaj martiro Ignaco el Antioĥio al la Magnesianoj

Una oratio, una spes in caritate, in gaudio sancto

Cum itaque in personis supra dictis omnem multitudinem in fide conspexissem ac dilexissem, hortor, ut in concordia Dei omnia peragere studeatis, episcopo praesidente loco Dei et presbyteris loco senatus apostolici, et diaconis mihi suavissimis concreditum habentibus ministerium Iesu Christi, qui ante saecula apud Patrem erat et in fine apparuit. Omnes igitur, acceptis iisdem divinis moribus, vos mutuo revereamini et nemo secundum carnem spectet proximum, sed in Iesu Christo vos invicem semper diligatis. Nihil sit in vobis, quod possit vos dirimere, sed uniamini episcopo et praesidentibus, in typum et demonstrationem immortalitatis.

Quemadmodum igitur Dominus sine Patre, ipsi unitus, nihil fecit, neque per se ipsum neque per apostolos: ita neque vos sine episcopo et presbyteris quidquam peragatis; neque aggrediamini, ut quidquam a vobis separatim factum decens appareat, sed in unum convenientibus una sit oratio, una precatio, una mens, una spes in caritate, in gaudio sancto, unus est Iesus Christus, quo nihil praestantius est. Omnes velut in unum templum Dei concurrite, velut ad unum altare, ad unum Iesum Christum, qui ab uno Patre prodiit et apud unum fuit ad eumque reversus est.

Ne seducamini alienis doctrinis neque veteribus fabulis, quae sunt inutiles. Si enim adhuc iŭta legem iudaice vivimus, confitemur nos gratiam non accepisse. Divinissimi namque prophetae iŭta Iesum Christum vixerunt. Ob hoc et persecutionem passi sunt, gratia ipsius inspirati, ut increduli certi redderentur, quod unus sit Deus, qui seipsum manifestaverit per Iesum Christum Filium suum, qui est Verbum eius e silentio progressum, qui in omnibus ei, qui ipsum miserat, complacuit.

Si igitur, qui in vetere rerum ordine degerunt, ad novam spem pervenerunt, non amplius sabbatum colentes, sed iŭta dominicam viventes, in qua et vita nostra exorta est per ipsum et mortem ipsius (quod quidam negant, per quod mysterium fidem accepimus, et propter hoc sustinemus, ut inveniamur discipuli Iesu Christi, solius doctoris nostri); quomodo nos poterimus vivere sine ipso, quem etiam prophetae, cum essent spiritu discipuli eius, ut doctorem exspectabant? Et propter hoc is, quem iuste praestolabantur, adveniens suscitavit ipsos ex mortuis.


Originala teksto: Ignatius Antiochenus (2a jarcento), Epistola ad Magnesios, nn. 6, 1 - 9, 2; en: Funk 1, 195-199

Dua Responsorio


Estu ĉiuj samideaj, simpatiaj, fratamemaj, kompatemaj, humilanimaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon.

Estu ĉiuj samideaj, simpatiaj, fratamemaj, kompatemaj, humilanimaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon.

En fratamo estu kore unuigitaj unu al alia, honore preferantaj unu la alian; en diligenteco ne malviglaj, en spirito fervoraj, servantaj la Sinjoron;

ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Estu ĉiuj samideaj, simpatiaj, fratamemaj, kompatemaj, humilanimaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon. – el 1 Pet 3, 8-9; Rom 12, 10-11

Preĝo


Estu favora, Dio, al Viaj servantoj,
kaj donu abunde al ni la riĉaĵojn de Via graco,
por ke, fervoraj en espero, kredo kaj karitato,
ni estu konstantaj en la observo de Viaj ordonoj.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.


supren al la komenco de la paĝo