Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

Vendredo ☐


Breviero > Ordinara Tempo > Propraj Partoj > 14a Ordinara Semajno > Vendredo


Ĉio kiel en la Kvar-semajna Psalmaro > Dua Semajno > Vendredo

Propraj:


► HORO DE LA LEGAĴOJ


⇒ Malfermo, Himno k. t. p.

Unua Legaĵo – 1 Reĝ 1, 11-35; 2, 10-12


El la unua libro de la Reĝoj

Kaj Natan diris al Bat-Ŝeba, patrino de Salomono, jene: Ĉu vi ne aŭdis, ke Adonija, filo de Ĥagit, fariĝis reĝo, kaj nia sinjoro David tion ne scias? Venu do, mi donos al vi konsilon, por ke vi savu vian animon kaj la animon de via filo Salomono. Iru kaj venu al la reĝo David, kaj diru al li: Mia sinjoro, ho reĝo, vi ĵuris ja al via servantino, dirante: Via filo Salomono reĝos post mi, kaj li sidos sur mia trono; kial do Adonija fariĝis reĝo? Dum vi ankoraŭ estos parolanta tie kun la reĝo, mi venos post vi kaj kompletigos viajn vortojn.

Kaj Bat-Ŝeba venis al la reĝo en la ĉambron; la reĝo estis tre maljuna, kaj la Ŝunemanino Abiŝag servis al la reĝo. Bat-Ŝeba salutis kaj adorkliniĝis antaŭ la reĝo; kaj la reĝo diris: Kio estas al vi? Kaj ŝi diris al li: Mia sinjoro, vi ĵuris al via servantino per la Eternulo, via Dio: Via filo Salomono reĝos post mi, kaj li sidos sur mia trono. Sed nun jen Adonija fariĝis reĝo; kaj vi, mia sinjoro, ho reĝo, tion ne scias. Li buĉis multe da bovoj kaj grasigitaj brutoj kaj ŝafoj, kaj invitis ĉiujn filojn de la reĝo kaj la pastron Ebjatar kaj la militestron Joab, sed vian servanton Salomono li ne invitis. Sed vi, mia sinjoro, ho reĝo – la okuloj de ĉiuj Izraelidoj estas turnitaj al vi, por ke vi diru al ili, kiu sidos sur la trono de mia sinjoro la reĝo post li. Kiam mia sinjoro la reĝo kuŝiĝos kun siaj patroj, tiam mi kaj mia filo Salomono estos proklamitaj kulpuloj.

Dum ŝi ankoraŭ estis parolanta kun la reĝo, venis la profeto Natan. Kaj oni raportis al la reĝo: Jen estas la profeto Natan; kaj ĉi tiu venis antaŭ la reĝon kaj adorkliniĝis antaŭ la reĝo vizaĝaltere. Kaj Natan diris: Mia sinjoro, ho reĝo! ĉu vi diris: Adonija fariĝos reĝo post mi, kaj li sidos sur mia trono? Ĉar li iris hodiaŭ kaj buĉis multe da bovoj kaj grasigitaj brutoj kaj ŝafoj, kaj invitis ĉiujn filojn de la reĝo kaj la militestron kaj la pastron Ebjatar; kaj jen ili manĝas kaj trinkas antaŭ li, kaj proklamas: Vivu la reĝo Adonija! Sed min, vian servanton, kaj la pastron Cadok, kaj Benajan, filon de Jehojada, kaj vian servanton Salomono li ne invitis. Ĉu laŭ ordono de mia sinjoro la reĝo tio fariĝis, kaj vi ne sciigis al via servanto, kiu sidos sur la trono de mia sinjoro la reĝo post li?

Tiam la reĝo David respondis kaj diris: Voku al mi Bat-Ŝeban. Kaj ŝi venis antaŭ la reĝon kaj stariĝis antaŭ la reĝo. Kaj la reĝo ĵuris kaj diris: Kiel vivas la Eternulo, kiu liberigis mian animon el ĉiuj malfeliĉoj, kiel mi ĵuris al vi per la Eternulo, Dio de Izrael, dirante: Via filo Salomono reĝos post mi kaj li sidos sur mia trono anstataŭ mi – tiel mi faros hodiaŭ. Tiam Bat-Ŝeba salutis vizaĝaltere kaj adorkliniĝis antaŭ la reĝo, kaj diris: Vivu mia sinjoro la reĝo David eterne!

Kaj la reĝo David diris: Voku al mi la pastron Cadok kaj la profeton Natan, kaj Benajan, filon de Jehojada. Kaj ili venis antaŭ la reĝon. Kaj la reĝo diris al ili: Prenu kun vi la servantojn de via sinjoro, kaj rajdigu mian filon Salomono sur mia mulo kaj venigu lin en Giĥonon. Kaj tie la pastro Cadok kaj la profeto Natan lin sanktoleu reĝo super Izrael; kaj blovu per trumpeto, kaj proklamu: Vivu la reĝo Salomono! Poste revenu, sekvante lin, kaj li venu kaj sidiĝu sur mia trono; kaj li reĝos anstataŭ mi, al li mi ordonas esti estro de Izrael kaj Jehuda.

Kaj David ekdormis kun siaj patroj, kaj oni lin enterigis en la urbo de David. La tempo, kiun David reĝis super Izrael, estis kvardek jaroj: en Ĥebron li reĝis sep jarojn, kaj en Jerusalem li reĝis tridek tri jarojn. Kaj Salomono sidis sur la trono de sia patro David, kaj lia reĝado tre fortikiĝis.

Unua Responsorio


Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la reĝon Salomono, vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de la ĝojo de lia koro.

Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la reĝon Salomono, vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de la ĝojo de lia koro.

Ho Dio, Vian juĝon donu al la reĝo. Li juĝu Viajn prematojn kun justeco

en la tago de la ĝojo de lia koro.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Iru tien, ho filinoj de Cion, kaj vidu la reĝon Salomono, vestitan per la krono, per kiu lia patrino kronis lin en la tago de la ĝojo de lia koro. – el Kan 3, 11; el Psa 72, 1-2

Dua Legaĵo – Klemento la Unua


El la letero de la sankta papo Klemento la Unua al la Korintanoj

Beati sumus, si praecepta Domini in caritatis concordia impleverimus.

Videtis, dilecti, quam magna et admiranda sit caritas, et quod perfectio eius nequeat enarrari. Quis est idoneus, ut in ipsa inveniatur, praeter eos, quos Deus dignos esse voluerit? Oremus igitur et petamus ab illius misericordia, ut in caritate inveniamur sine propensione aliqua humana inculpati. Generationes omnes ab Adam usque in hodiernum diem praeterierunt; qui vero per Dei gratiam in caritate sunt consummati, locum piorum obtinent et in visitatione regni Christi manifestabuntur. Scriptum enim est: Ingredimini in cubicula paululum quantulumcumque, donec ira mea et furor pertranseat; et recordabor diei boni, et suscitabo vos e sepulcris vestris.

Beati sumus, dilecti, si praecepta Domini in caritatis concordia impleverimus, ut per caritatem peccata nostra nobis remittantur. Scriptum enim est: Beati, quorum remissae sunt iniquitates et quorum tecta sunt peccata. Beatus vir, cui Dominus peccatum non imputabit, neque est in ore eius dolus. Haec beatitudinis praedicatio ad eos pertinet, qui per Iesum Christum Dominum nostrum a Deo sunt electi; cui sit gloria in saecula saeculorum. Amen.

Quaecumque igitur deliquimus et fecimus, seducti a quodam ex adversarii servis, eorum remissionem imploremus; illi vero, qui seditionis et dissensionis principes exstiterunt, communem spem contemplari debent. Qui enim in timore et caritate vitam degunt, se ipsos potius quam proximos in cruciatus incidere volunt, et se ipsos, potius quam pulchre et iuste traditam nobis consensionem, subire vituperationem volunt. Melius enim est homini peccata sua confiteri, quam indurare cor suum.

Quis igitur inter vos generosus, quis misericors, quis caritate plenus? Dicat: «Si propter me seditio et discordia et schismata orta sunt, discedo, abeo quocumque volueritis, et quae multitudo iusserit, facio; dummodo Christi grex in pace degat cum constitutis presbyteris». Qui hoc fecerit, magnam sibi gloriam in Christo conciliabit, et omnis locus eum excipiet. Domini enim est terra et plenitudo eius. Haec faciunt et facient, qui divinam, cuius numquam paenitet, vitam vivunt.


Originala teksto: Clemens papa Primus († 97): Epistola ad Corinthios, 50, 1 - 51, 3; 55, 1-4; en: Funk 1, 125-127. 129

Dua Responsorio


Kaj la jenan ordonon ni havas de Li: ke kiu amas Dion, tiu amu ankaŭ sian fraton.

Kaj la jenan ordonon ni havas de Li: ke kiu amas Dion, tiu amu ankaŭ sian fraton.

De ĉi tiuj du ordonoj dependas la tuta leĝo kaj la profetoj:

ke kiu amas Dion, tiu amu ankaŭ sian fraton.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Kaj la jenan ordonon ni havas de Li: ke kiu amas Dion, tiu amu ankaŭ sian fraton. – 1 Joh 4, 21; Mat 22, 40

Preĝo


Dio, kiu per la humiliĝo de Via Filo restarigis la falintan homaron,
donu al ni sanktan ĝojon,
por ke ni, kiujn Vi liberigis el la sklaveco de la peko, ĝuu la eternan feliĉon.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.


supren al la komenco de la paĝo