Esperante Adoru

Esperanto Unua paĝo || A - Z | Adoru | Biblio | Breviero | Meslibro | Traktatoj | Trezorejo | | | |

Ĉu ... preĝi | mediti | ricevi instigojn || kanti | muziki || informiĝi | legi | studi || prepari Diservon



printebla versio
Strukturo de la Breviero

Lundo ☐


Breviero > Ordinara Tempo > Propraj Partoj > 1a Ordinara Semajno > Lundo


Ĉio kiel en la Kvar-semajna Psalmaro > Unua Semajno > Lundo

Propraj:


► HORO DE LA LEGAĴOJ


⇒ Malfermo, Himno k. t. p.

Unua Legaĵo – Sir 1, 1-25


Komenciĝas la libro Siraĥido.

La Saĝeco de Jesuo, filo de Siraĥ

Ĉiu saĝo venas de la Sinjoro, kaj estas kun Li ĝis eterne. La sablon de la maro, la gutojn de la pluvo kaj la tagojn de eterneco: kiu povas nombri? La altecon de la ĉielo, la larĝecon de la tero, la profundaĵon aŭ la saĝon: kiu povas eltrovi? La saĝeco estis kreita antaŭ ĉiuj aferoj, kaj la prudenta kompreno de eterne. Fonto de saĝeco estas la vorto de Dio, ĝiaj vojoj estas la eternaj ordonoj. La radiko de saĝeco: al kiu ĝi malkaŝiĝis? Kaj ĝiajn planojn: kiu scias?

La scio de saĝeco: al kiu ĝi sin manifestas? Kaj kiu komprenas ĝiajn multajn vojojn? Unu estas saĝa, tre timinda, la Sinjoro sidanta sur Sia trono. Li mem kreis ĝin kaj vidis kaj nombris kaj disverŝis ĝin sur ĉiujn Siajn laborojn. En ĉio vivanta ĝi estas laŭ Lia donaco; Li atribuis ĝin al tiuj, kiuj Lin amas.

La timo antaŭ la Sinjoro estas honoro kaj gloro kaj ĝojo kaj krono plezurega. La timo antaŭ la Sinjoro ĝuigas la koron, ĝi donas ĝojon, gajon kaj longvivecon. Kiu timas antaŭ la Sinjoro, al tiu estos bone, kiam venos la fino, kaj en la tago de sia morto li estos laŭdata.

Timo antaŭ la Sinjoro estas apogeo de saĝeco, kaj kune kun la piuloj ĝi kreiĝis en la ventro. Ĉe la homoj ĝi ennestiĝis ĝis eterne, kaj ĝi konfidos je ilia posteularo. Timo antaŭ la Sinjoro estas pleneco de saĝo kaj ĝi satigas la homojn per siaj fruktoj; ilian tutan domon ĝi plenigas per dezirindaĵoj kaj iliajn tenejojn per siaj kreskaĵoj.

Krono de saĝeco estas timo antaŭ la Sinjoro: ĝi burĝonigas pacon kaj sanon senmankan. Li vidis ĝin kaj elnombris, scion kaj komprenon Li pluvigis kaj Li altigis la gloron de kiuj ĝin regas. Radiko de saĝeco estas timo antaŭ la Sinjoro kaj ĝiaj branĉoj estas longviveco.

[Timo antaŭ la Sinjoro forpelas pekojn kaj kie ĝi ĉeestas, ĝi ekzilas koleron. Maljusta kolero ne estas justigebla; la impeto de la kolero faligas. Pacienculo atendas la konvenan momenton, sed tiam li ricevos sian ĝojon. Ĝis konvena momento li retenas siajn vortojn, kaj la lipoj de multaj laŭdos lian sagacon. En la trezorejo de saĝeco estas profundaj sentencoj, sed abomeninda estas por la pekulo timo antaŭ Dio.]

Unua Responsorio


La scio de saĝeco: al kiu ĝi sin manifestas? En ĉio vivanta ĝi estas laŭ Lia donaco; Li atribuis ĝin al tiuj, kiuj Lin amas.

La scio de saĝeco: al kiu ĝi sin manifestas? En ĉio vivanta ĝi estas laŭ Lia donaco; Li atribuis ĝin al tiuj, kiuj Lin amas.

Ĉiu saĝo venas de la Sinjoro. Li mem kreis ĝin en la Sankta Spirito.

Li atribuis ĝin al tiuj, kiuj Lin amas.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

La scio de saĝeco: al kiu ĝi sin manifestas? En ĉio vivanta ĝi estas laŭ Lia donaco; Li atribuis ĝin al tiuj, kiuj Lin amas. – Sir 1, 7a.10.1a. kp. 9a

Dua Legaĵo – Klemento la 1a


El la letero de la sankta papo Klemento la 1a al la Korintanoj

Fons sapientiæ Verbum Dei in excelsis

Contínuo orántes ac supplicántes precábimur, ut Opifex ómnium rerum númerum electórum suórum constitútum in toto mundo consérvet íntegrum per diléctum púerum Iesum Christum, per quem nos vocávit de ténebris in lucem, de ignorántia in cognitiónem glóriæ nóminis sui; ut sperémus in nómine tuo, princípio omnis creatúræ, ut óculis cordis nostri apértis cognoscámus te solum, altíssimum in altíssimis, sanctus in sanctis quiescéntem; qui humílias arrogántiam superbórum, solvis cogitatiónes géntium, húmiles élevas et excélsos humílias, dívites facis et páuperes, occídis et salvas et vivíficas, solus benefáctor spirítuum et Deus omnis carnis; qui intuéris in abýssos, inspéctor óperum hóminum, periclitántium adiútor, desperántium salvátor, omnis spíritus creátor et epíscopus; qui gentes in terra multíplicas et ex ómnibus éligis eos, qui te díligunt per Iesum Christum Fílium tuum diléctum, per quem nos erudivísti, sanctificásti, honorásti.

Rogámus te, Dómine, ut sis adiútor et aŭiliátor noster. Eos nostrum, qui in tribulatióne sunt, líbera, humílium miserére, lapsos éleva, inópibus occúrre, infírmos sana, errántes pópuli tui convérte; nutri esuriéntes, solve captívos nostros, érige imbecílles, consoláre pusillánimes; cognoscúnto te omnes gentes, quod tu es Deus solus et Iesus Christus puer tuus ac nos pópulus tuus et oves páscuæ tuæ.

Tu enim perénnem mundi constitutiónem per efféctus manifestásti; tu, Dómine, orbem terræ fundásti, fidélis in ómnibus generatiónibus, iustus in iudíciis, admirábilis in fortitúdine et magnificéntia, sápiens in condéndo et prudens in creátis stabiliéndis, bonus in iis, quæ vidéntur, et fidélis in eos, qui in te confídunt, benígnus et miséricors; dimítte nobis iniquitátes et iniustítias et peccáta et delícta nostra.

Ne ímputes omne peccátum servórum tuórum et servárum, sed purífica nos in veritáte tua et dírige gressus nostros, ut in pietáte et iustítia et simplicitáte cordis ambulémus et agámus quæ bona et beneplácita sunt coram te ac coram princípibus nostris.

Immo, Dómine, osténde fáciem tuam super nos, ut bonis fruámur in pace, ut tegámur manu tua poténti et ab omni peccáto liberémur brácchio tuo excélso, ac líbera nos ab iis, qui nos odérunt iniúste.

Da concórdiam ac pacem et nobis et ómnibus habitántibus terram, sicut dedísti pátribus nostris, pie te invocántibus in fide et veritáte. Qui solus hæc et plura bona nobíscum ágere potes, tibi confitémur per pontíficem ac patrónum animárum nostrárum Iesum Christum, per quem tibi glória et maiéstas et nunc et in generatiónem generatiónum et in sæcula sæculórum. Amen.


Originala teksto: Clemens papa Primus († ĉ. 100): Epístola ad Corínthios, nn. 59, 2 - 60, 4; 61, 3; en: Funk 1, 135-141

Dua Responsorio


Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio? Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn.

Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio? Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn.

Vi montris Vian forton inter la popoloj. Vi liberigis per Via brako Vian popolon.

Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn.

Gloro al la Patro kaj al la Filo kaj al la Sankta Spirito.

Kiu estas tiel granda dio, kiel nia Dio? Vi estas tiu Dio, kiu faras miraklojn. – el Psa 77, 14b-16

Preĝo


Elaŭdu, Dio, favore la petegon de Via popolo,
por ke ni vidu, kio estas farenda,
kaj havu la forton plenumi ĝin.
Pri tio ni petas per nia Sinjoro Jesuo Kristo, Via Filo,
kiu vivas kaj regas kun Vi en unueco kun la Sankta Spirito,
Dio en ĉiuj jarcentoj. Amen.


supren al la komenco de la paĝo